That's Me

Байка пра жабак.

Сярэдняя: 4.5 (2 галасоў)
_.jpg

Зваліліся дзве жабкі ўнутр шклянкі
З густой, налітай толькі што смятанкай.

Мо гэтак паслізнуліся на глебе,
Ці нешта ім прымроілася ў небе,

Але згубілі раптам раўнавагу
І разам у смятанкавую багну

Зляцелі, бы падстрэленыя птахі,
І ластамі зашлэпалі ад жаху.

Абедзве павылуплівалі вочкі:
“Ратуйце! Тут няма ні астравочка!

Не выскачыць! Не выбрацца ніколі,
Каб вонку атрымаць былую волю!”

Адна рашыла не супраціўляцца
І лёсу свайму горкаму аддацца:

Злажыла на грудзях пакорна лапкі –
І больш ніхто не бачыў тую жабку.

Другая ж захацела пазмагацца,
Са смерцю відавочнай паспрачацца:

Загойсала, забілася ў смятане
З надзеяй: а мо гэтак лёс падмане.

Яшчэ й усмешка сонейка не згасла,
Як жабка атрымала востраў масла.

Але прыдбала новую гароту:
Хтось вынуў патанулую істоту,

Дастаў другую – тую, што не ўвязла,
Прадаў на рынку свежанькае масла,

І кінуў пераможцу-жабку … ў шклянку
З густой, налітай толькі што смятанкай.

14.11.2011