That's Me

Кажуць, сёння на вершы – не мода...

Сярэдняя: 5 (1 голас)
tb22818.jpg

Кажуць, сёння на вершы – не мода.
Ды я надта аб тым не тужу.
Бо яны мне – выток асалоды
І гаючы бальзам на душу.

Удыхну рыфмаваныя словы,
У пачуццях чужых патану –
І крынічнымі гукамі мовы
Існаванне свае ахіну.

Раптам нешта ўнутры адзавецца,
Бы кранутая ўмела струна –
І напоўніцца радасцю сэрца:
Што такая вось я – не адна!

Нечый верш загучыць камертонам -
Супадзе нават выдых і ўдых:
Да адцення, ажно да паўтону
Адчуваем адно – удваіх!

Як цудоўна – такое сугучча!
Ўсё нутро напаўняючы ім,
Адчуваю, што смутак балючы
Адыходзіць, знікае зусім.

Так становіцца светла і лёгка:
Не турбуе ні роспач, ні жах
І душа ўваскрасае патроху
Дзеля новых радкоў на лістах…

25.11.2010

  • Гады творчасці
 
  • Апошнія водгукі
 
  • Нашыя сябры
 

Нашыя праекты