That's Me

Восень дыхае на ладан...

Яшчэ не ацэнена
7138.jpg

Восень дыхае на ладан,
Тленнем шоргае ля ног,
Змізарнелым лістападам
Бальзаміруе мурог;

Зацярушвае імгою
Несуцешнага дажджу,
Спарахнелаю тугою
Ціха спойвае душу;

Плача слотаю бяссоннай
Па-над прывідамі тла
І рыхтуецца да скону
Аслабелага цяпла:

Прысыпае пудрай белай
Шаты дрэваў дзе-нідзе,
Па зямельцы скамянелай
Шэрань ценямі кладзе;

Дачакаўшыся да сцюжы,
Гаспадарыць уначы:
Лёдам шкліць акенцы-лужы,
Баючыся знемагчы.

А зрання, зірнуўшы хутка
На абцасікі кабет,
Першым саванам бялюткім
Супакойвае сусвет.

8.11.2011

  • Гады творчасці
 
  • Апошнія водгукі
 
  • Нашыя сябры
 

Нашыя праекты