That's Me

Вяжу свой лёс...

Сярэдняя: 4.3 (4 галасоў)
199c5d9ba1e6851df1b0aa6894db9b1c.gif

Вяжу свой лёс – штодня, штоночы
Ствараю ўзор свайго жыцця.
Гляджу, як меншае клубочак –
Гадоў адведзеных працяг.

І бачу ўсе памылкі ў працы,
І знаю, што і як змяніць:
Сцягнуць з прутка, за нітку ўзяцца --
І тыя хібы распусціць;

Набраць нанова на пруточкі
Былога петлі – у сувой –
І ўсе апошнія дзянёчкі
Удасканальваць выраб свой.

Але быццё не перайначыць:
Усё, што звязана здавён,
Не распускаецца (аж плачу!),
А толькі рвецца ў спіцах дзён.

26.04.2012

Дзякую за верш! Мне гэта

Дзякую за верш!
Мне гэта вельмі блізка.
З павагаю,
Ангеліна.

Сёння ўбачыла знаёмае

Сёння ўбачыла знаёмае імя-прозвішча на ВЕРШЫ.РУ - Ангеліна Дабравольская.
Пачала чытаць - і адкрыла для сябе цэльны сусвет - тонкі, вясёлкавы, меладычны, незвычайны. Шмат чаго падабалася. Пасля адчукала Вашы вершы ў ПРАЕКТАХ ВЕРШЫ.РУ - многае ўразіла.

Вельмі крануў верш "Малілася Богу..." і "Што ж марыць аб пяшчоце і каханні?"

Што ж марыць аб пяшчоце і каханні?
Ад мараў – ці пабольшае любові?
Душа мая, спяшай на пакаянне –
Ужо крыж гатовы і вянок цярновы.

Шкадуеш незваротнага растання?
Тваёй пяшчоце здрады не адужаць?
Шыпы цвікоў – вастрэйшыя за ружы...
Душа мая, спяшай на пакаянне.

Самаспадман – найлепшае прызнанне...
Ілюзія збаўленню не паслужыць...
Душа мая, спяшай на пакаянне –
Гасподзень крыж урачуе ўсіх нядужных.

Напісалі нібыта для мяне. Як адказ на мае думкі. Дзякую!

Пішіце, не знікайце! Мару пачытаць Вашы новыя вершы.

Таццяна