That's Me

Зляпіў Бог чалавека...

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Blind_Photo_3.jpg

Зляпіў Бог чалавека. І падзьмуў –
І дух жыцця ўдыхнуў нябозе ў цела,
І ўклаў лампадку розуму яму
І сэрца – каб пачуццямі трымцела.

Даў рукі, ногі, вочы, вушы ў дар,
Падкінуў розных талентаў сто порцый
І ў свет яго адправіў: ” Уладар!
І будзь маім наступнікам-сутворцам !”

Старанны чалавек абжыў зямлю,
Пачаў ствараць мастацтва апантана:
На сценах у пячорах крэмзаў ню,
Лупіў у скураныя барабаны .

Пасля прыйшла чарга другіх прылад.
Танчэлі, прыгажэлі фарбы, гукі.
Мелодыі пісаліся для свят,
Карціны ратавалі ад дакукі.

Ды Божы люд ад Бога адышоў,
Убіўся ў круг відовішч сатанінскіх.
Усё ганебней сталі сцэны шоў,
Усё адмоўней новых твораў рысы.

Сутонне зацягнула белы свет.
Святла ўсё менш, вакол – адныя здані.
Нашто жывем? Каб быць вытокам бед?
Пытанні… Безадказныя пытанні...

Няўжо сляпымі сталі мастакі,
Глухімі – літаратары, музыкі?
Ці іх задавальняе стан такі:
Агульны цемрашал і шабаш дзікі?

Ссыхае сэрца, чэзлая душа
Забылася, якой была калісьці…
Мастацтва! Ці ты вартае граша,
Калі не ратаванне ты, не выйсце?

15.03.2012